Ey gönül! gözünü aç da ibret al,
Nefse mahkûm olma; o dâim meyyâl;

Acep kimler çizdi, hudûdumuzu?
Hesâb ile kurdu, bu yurdumuzu,
Bir şeye benzemez, akıllar […]

Vîrâne dünyâda, ey garip insan!
Dostu bilir isen: Yaratan Rahman;
Sen de gaafil […]

Ninni deyim, uyu, ey nazlı kuzum!
Aşkın parçaladı: sanki bir tozum;
Işığımda döner, […]

Hasretin ateşi, beni dağladı,
Yüzlerim güldü de, kalbim ağladı;
Oturduğum yerden, adım atamam,

Enginli, yüksekli, Namrun’un dağı,
Çamlık, katıranlık, hep dört bucağı;
Var nice ârifi, seyrân […]

Neler sıtredersin, (Settârül’uyûb)! (1)
İstersin: bir kulun, olmasın mahcup;
Sırr-ı İlâhîdir, Cemâlin senin,

Yine sen açıldın, ey Canlı Gülüm!
Methetmek istiyor, bu deli gönlüm;
Feryat bahçesine, […]

Sen yarattın canı, teni,
Nasıl sevmem Cânân! seni…
Âşık ettin şükür, beni;
Hû […]

Binbir sıfatın var, ettin tecellî,
Sen ayna eyledin, bu (İsmâil)i;
Kimisinden (celâl), kiminden […]

(Küll)den ayrı mıdır, görünen zerre?
İdrâk-edilmiyen her dönen küre?
İbret gözlerini, aç da […]

Dostun sarayıdır, bu harap gönül,
Etrâfında öter, çeşitli bülbül;
İçine girdiysen, sen bir […]