Sabahtan kalktım da, gördüm Dilberi,
İşâret eyledi, aşkın eseri;
Aklımı, fikrimi, aldı kendine,

Neden, kimse bilmez, edilse şefkat?
Evvelden böyledir, dâim Hakîkat;
Ehli olanların, dimâğı alır,

Bu dünyâda adım yok;
Dimâğımda tadım yok;
Nefsim beni parçalar,
Kimseden imdâdım yok.

Ayândır, bilinmez, nice bin âlem…
Herkese görünmez, adetsiz Âdem;
Elvânın, boyanın, adedi yoktur,

Derin uykulara, daldırdın beni,
İlâhî sevdâya, aldırdın beni;
Her taraftan tuttu, aşkın pençesi,

Bildim, bütün senin, görünen varlık,
Bâzı ışık olur, bâzı karanlık;
Yönüm sana döndü, […]

Vâhid-i Kahharsın, senin mülk ve mal,
Eşin, menendin yok, sensin Zülcelâl;
Eğer ister […]

Dünyânın gıdâsı: gözlerin yaşı;
Durmaz kan ağlatır, nice bin başı;
Bakaa âlemine giden […]

Leylâsız Mecnunsun, sahrâ gezersin,
Gözüyün yaşıyle, hayat özersin;
Her canlı cemâle, olmuşsun meftun,

Sonbahar gelince, terkettik yurdu; (1)
Acep bu nizâmı hangi kul kurdu?
Bu âleme […]

Seni methetmeğe, medârım yoktur,
Can fedâ etmeğe, bir vârım yoktur;
Sustursam dilimi, bu […]

Bu ağzımdan çıkan, nefesim sensin,
Beni diri kılan, bu sesim sensin;
Bülbül gibi […]