Uyan gönül! attı şafak,
Gözlerini aç da sen bak;
Nere gitti, evvel gelen?

Bu dünyâya gelen gider,
Gaafil olup gülen gider,
Hakîkatı bilen gider,
Yine bâkî […]

Arefe olmadan, olur mu bayram?
Cezbenin ardından, geliyor ilham;
Her insan bilirse, bozulur […]

Yanarım, gözüm ağlar,
Dururum, özüm ağlar;
Durmaz, çekerim hasret,
Gülmeyen yüzüm ağlar.

Seni severek, gönlüm,
Aklımdan çıktı ölüm;
Toprağım; üstümde bit!
Yeter ki açıl, gülüm!

Durmadan artıyor, dünyânın tadı,
Dâim veriliyor; insan murâdı;
İlim, kaldırıyor cehâleti hep,
Yok […]

Yüzüne bakınca, yaktın, kül ettin,
Dikenler üstünde açan gül ettin;
Gözlerimin yaşı, akar […]

Benim Mürebbîm, (İnsan)dır,
Sana teslîm-olan, (can)dır;
Zerreler aldatmaz beni,
Delîlim: (Sırr-ı Kur’an)dır.

Yüzüyün ışığı, doğan ay mıdır?
Seni Yaratana, bir saray mıdır?
Mîmârı melektir, sâhibi […]

Senden isteriz himmet:
Doğsun (Nûr-u Muhammed);
Aşk gelmezse, olur taş,
Bilmem bu nasıl […]

Neyledin Mevlâm, aşka uyalıdan?
Çıkmıyor kelâm, aşka uyalıdan;
Olmuşum islâm, aşka uyalıdan,
Can […]

Bâzı görünürüz, kuvvetli cellât,
Nefsine uyana, veririz fesat;
Bize bir kimseler, bulamadı […]