Yine cezve sürüldü,
Her taraftan görüldü.
Taştan sabır gerektir,
Nideyim ışık söndü.
Gözlerin “Şakkulkamer”,
İçten geliyor haber;
Her vardan vazgeçilir
O göz görülse eğer.
Gör, seyret kana kana
Fakat koyma meydana;
Bilmiyene söylersen
Zararı olur sana.
Bu söz, ehline yarar,
Ehline söyle, yalvar;
Âşıka gösterirken
Asla görmezsin zarar.
Bu sözü sen tamam bil,
Durmaz söylüyor bu dil;
Kim sözünü dinlerse,
Dinliyen ayrı değil.
Duymak için çeksin ah,
Duyunca olsun ferah;
Sen nâdâna söylersen,
Vallahi büyük günâh.
O duyar, eder isyan,
Bilmezsin olur düşman;
(Emre) çoğuna dedi,
Taşlandı, oldu pişman.
Tarsus:
6.1.1945