Yârım geldi, bakıyor,
İçten içe yakıyor;
Mahmur bakışı ile
Çok ateş bırakıyor.
Can gerektir, dayansın,
O der: bırak ki yansın…
Baktı, sarhoş eyledi,
Gözüm nasıl uyansın…
İsterim, uyanamam,
Hasrete dayanamam;
Eğer gözüm görmezse,
Neyleyim basıyor gam.
Nasıl olayım ferah…
Yanıyorum ben billâh…
Kimse hâlimi bilmez,
Dertlerime o âgâh.
Yanar idik bir zaman,
Gözden dökerdik al kan;
Derdimize ağlardı
Yer ile gök, âsüman.
Beraber dağlar, taşlar
Melek ile yoldaşlar;
Hiç topraktan kalkar mı
Yâr için hasret başlar. (1)
Beraber taşlar dağlar
Bizimle bile (2) ağlar;
Bu (İsmail Emre) nin
Yüreğinden kan çağlar.
(1) Yâr için hasret çeken başlar, hiç topraktan kalkar mı?
(2) Bile = beraber. 30.5.1945