Yarabbi, gel sen kurtar,
Çok, nice hikmetin var;
Sana âşık olanlar
Aşk ile seni arar.
Her sadıklar bulmuşlar,
Bulup da sen olmuşlar;
Görüp fani olanlar
Her gönüle dolmuşlar.
Sende fani, sadıklar,
Âşık olup ayıklar; (1)
Senden nasıl zevk alsın
Renk ile bulanıklar.
Yanıp da durulmalı,
Sana dönmeli hâli;
Aşk ile fani olan
Hiç anar mı visali…
Gönülde otursa Yâr,
Daima seni tutar
“Nur pençe” ye tutulan,
Kimseye demez; Kurtar!
Yeter ki seni tuta,
Her varlığı unutta…
Durmuş (Emre) tapıyor
Gizlendiğin bir puta.
(1) Âşık olmak suretiyle ayık olanlar ve sadıklar sende fanidirler. 16.5.1945