Yâr yine doldurdu bâde,
Nidem, eyledi iade;
İçtim kararım kalmadı,
Elimden gitti irade.
Kadeh boyanmıştır kana,
Verdi, içtim kana kana;
İçenler iflâh olur mu…
Vâdesi yeten dokana. (1)
Aldım, elimde tutarım,
Eğer emretse, yutarım;
Vâdim “kalû belî” dendir,
Ona feda olsun vârım.
Bilirim, dolmuştur zehir,
İçersem olur penzehir;
Ben vâdimde duruyorum,
Ben içerim, olmam kâfir.
Onu içen diriliyor,
Alıp içmiyen ölüyor;
(Emre)! iç de tek sen gel öl,
Hiç ölmez can veriliyor.
(1) Dokunsun. 1.4.1945