Yar iline ben yürürüm,
Yâr’ı düşümde görürüm;
Vâdeyledim tâ ezelden
Seyrederek ben ölürüm.
Orada kurarım mekân,
Beraberim ben her zaman;
İki cihanı unuttum,
Fedâdır o Dosta vârım;
Ben bu canımı yakarım,
Hiç ayrılmak olmaz imkân,
Gözüm bir yan görmez oldu,
Hilâl kaşına bakarım.
Beni Yâr’ın aşkı çeker,
Ağzım bilmez balla şeker;
Ben gözümü ayıramam,
Beni öldürseler eğer.
Aklımı aldın, gezerim,
Söyleyip seni överim;
Ölsem de yanıma gelsen,
Sana açılır mezerim.
Seyredip dururum divan,
Çünkü sensin bana Sübhan;
Niçin kabul etmiyorsun?
(Emre)nin halleri yaman.
5.5.1945