Yansan aşkın oduna,
Lâyık olunğ (1) bu dona;
Bir gönülde gül olsan,
Sana bülbüller kona.
Bülbüle o müstahak,
Seyret, âşıklara bak;
Gir bu kazana, kayna,
Seni bekler bu ocak.
Gel, bu potada eri,
Süzül, ol Hak cevheri;
Bu hâl bedâva olmaz,
Canı at, dönme geri.
Cevher ol, taksın başa,
Görün, gidersin hoşa;
Âşıklığı bilenler,
Daim ateşe koşa.
Tarif eder bu kadar…
Geride çok sırlar var;
(Emre)! eğer lâyıksan,
Daima aşka yalvar.
(1) Olunğ = olursun. 2.7.1944