Yağmur yağar, kar olur,
Âşık sözü zâr olur;
Nefsini öldürürsen,
Bütün âlem yâr olur:
Dünyâda kalmaz ağyar,
Gönlünde kalmaz inkâr;
(Küntü kenz) dedikleri,
Sana, olur âşikâr.
Gözüne kalmaz gizli,
Bilirsin sen her dili;
Oyna, gül, sefâ eyle,
Âlemler desin: deli!
Bir şeye etme merak,
Teşvîş etmeyi bırak;
Varlık gaflettir, uyan,
Gelip gidenlere bak:
Bırakmışlar mıdır iz?
Birgün olur gideriz;
Bu sırrı idrâk ettik,
Öldük, diri olduk biz
Varlığımızdır bedel,
Burda tükendi ecel;
(Emre)! mâni, olur mu
Uzakta duran emel…
Berâber gitti arzû,
Kalmadı birtek tozu;
Dost elinde kurbansın,
Hem de bağlanmış kuzu.
Kaldı mı iktidârın?
Hep teslîm aldı Yârın;
Gözünden görene bak, (1)
(Emre)! tükensin zârın.
Zapteden: Selim Akgül.
Saat:17.50
Not: Samsun yakınlarında doğmuştur.
(1) Senin gözünden. 25.12.1954