Tuttuk aşk eteğini,
Bilmek (1) gök meleğini;
Vâdeyledik, etmeyiz
Dünyânın dileğini.
Sana oluyor hâil,
Bu nefse olur delîl;
Sevenlerin feryâdı,
Tatlı can için değil.
(Gözlerin)dir arzûsu,
Değildir üzümden su;
İçtik göz kadehinden,
Mahmûruz, kurdun pusu.
Bizi eyledin sayyâd,
Acep bu mudur imdâd?
Ölümden sonra olur
Yaşayan, ölmez hayat
Geçince ad u sandan,
Nutkeyleyen lisandan,
Gizlice yakar sesin,
Bu (EMRE)yi insandan.
Gördü, canı karıştı,
Cümlesiyle yarıştı;
Ay ile, yıldız ile
Semâvatda barıştı.
Zapteden: İsmail Asfuroğlu, İsmail Mualla.
Antakya, Saat:0.32 – 0.45
(1) Bilmek = Bilmeyiz. 4.4.1960