Teslim ol sen bir “Pîr”e,
Gözünü göre göre
O yüzü görenlerin
Hep tüyleri ürpere.
Bize o nazar ere, (1)
Nazardan aşkı vere, (2)
Hak aşkıyle yanayım,
Yüreciğim! sen titre.
Kim âşıktır o Yâr’a,
Bekçi olsun (nazar)a;
Doğrusunu diyeni
Derhal çekerler dâra.
Tamam deme, (3) asarlar,
Ayak ile basarlar;
Sen tamam âşık isen,
Gayri ko, aşka yalvar
Sen aşktan iste imdat,
Ondan alırsın murat;
Eğer murad istersen
Her vârını yoğa sat. (4)
Vârını sen Dosta ver,
Âşıkına böyle der;
Sen mahşere bırakma,
Davranmalı gayet er. (5)
Âşıksan, et acele,
Sağ iken yapış ele;
Aşkı yarına koma,
Sen güvenme ecele.
Gelir, canını alır,
Ölürsen neyin kalır?..
Haktan başka kimse yok,
(Emre) bil, evvel, âhir.
Her görünüş tılısım,
Görünür kısım kısım;
Bu hâli anlayınca
Geliyor yalvarasım.
Ben aşka yalvarayım,
Bilip sana varayım;
Dilimden söyler iken
Yine seni arayım.
Daim görür gözlerim,
Medhediyor sözlerim;
Benden ayrı değilken
Yine seni özlerim.
Değilsin benden uzak,
Görürüm, olsam toprak;
Senin künhünü bilen,
Nasıl desin (enelhak!)…
Yan da anla esrarı,
Artık seyreyle Yâr’ı;
Nazlı Yâr’a âşık ol,
Unut leylü nehârı.
Günü geçir âh ile,
Bu iş biter (Şah) ile; (6)
(Emre), sen seni unut,
Karış o siyah ile.
(1) Ersin, ulaşsın.
(2) Versin.
(3) Hakikati tamamiyle söyleme.
(4) Her varlığını feda et, yok et.
(5) Er = erken.
(6) Şah = göz şahı = gözbebeği. 22.7.1944