Tarif edilsin dünya…
Kim durmuş doya doya?..
Haktan gayriyi sevme,
Seven, burda can koya.
Sen yaparsın, yıkılır,
“Benim!” denğ (1) burda kalır;
(Malım!) dediklerini,
Diğer sahibi alır. (2)
Anla, sen verme meyil,
Hakkın, kimsenin değil…
Sen bu aşka düşünce
Seyir ettin İsmail.
Bu haller nene gerek…
Kim kalmış burda direk?..
Dosta davet edildin,
Canından elini çek.
O yola tut yönünü,
Duydun davet ününü:
Çalış, aşk ile geçir
Geceni, gündüzünü,
Dilinden dendi misal,
Buna benzer bütün hâl…
Ayıl da aldatmasın
Göze görünen hayal,
Acep bu hâl ne ola…
Bütün renk boşa sola…
Dostlar ile Hakka git,
Yürü daim kolkola.
Hakkın ceryanı çeker,
(Emre) âşıkı ister;
Kopar burda velvele,
Herkesler duysa eğer.
(1) Denğ = dersin.
(2) Şimdi muvakkaten senin olan o mallara sen öldükten sonra başkaları sahip olacaktır. 13.5.1945