Sevdim seni ey Dilber!
Kalbinden verdin haber
Gözüne baktım, oldun
Benim ile berâber.
Canın benden ayrılmaz,
Yüzlerin oldu Hicaz;
Burnun minberim oldu,
Bakar, kılarım namaz.
El, salât eder taşa,
Bu hâl, gitmiyor hoşa;
Gönlüm, oldu mekânın,
Ebedî orda yaşa.
Sana eyledim fedâ,
Öyle emretti Hudâ;
Yanarım tekrar tekrar,
Sen eyledikçe edâ.
Yârabbî! bu ne ateş…
Bilemem nasıl yoldaş…
Gelmez hiçbir hesâba,
Yakıyor yavaş yavaş.
Kül olup bitmez oldum,
Koşarım, yetmez oldum;
Gönlüm, oldu vîrâne,
Bülbüldüm, ötmez oldum.
Beni eyledi baykuş;
Ne derse, geliyor hoş;
Aşk, aramış cihânı,
Gelmiş de beni bulmuş.
Durmadan ettirir zâr,
Yanar, gözlerim, arar;
Aman (Emre)! dayan sen,
Sevdiğin etmiş karar.
Tutuşuyorsun her ân,
Sevmiş, vermiştir derman;
Sen gizleneyim dedin,
Kendisi etti îlân.
Zapteden: Fuzûle Tezcan
Gaziantep – Saat:13.20
27.8.1956