Senmişsin bütün fitne…
Şer çıkarırsın yine;
Senin yüzünü gören
Bakmaz imâna, dine.
Gözündeki cazibe
Dönmüş irfan mektebe;
Cazibene tutulan,
Hayata eder tövbe.
Hayatından el çeker,
Ölürken seni över;
Cihana ateş veren
Fitne senmişsin meğer.
Ben yanınca öğrendim,
Bildim, yok oldum kendim;
Beni davet edince
Buldum (Emre) yi, bildim.
İçirince bir kadeh,
Her vakit oldu ferah…
Göz cazibene düşen,
Mümkün mü bulmak felâh…
Ben neyleyim, takıldım,
Çün gözüne bakıldım (1);
Senin göz cazibene,
Neyleyim ben, yakıldım. (2)
Ben neyleyim, ne çâre…
Yanar, olmam avara;
Senin yüzünün süsü:
Beyaz üstünde kara.
İçinde gizli Nakkaş,
Setr eyler göz ile kaş;
Hiç durmadan yakıyor,
(Emre) yi yavaş yavaş.
Yine sendendir imdat,
Yine sendendir hayat;
Seni inkâr ederse
Bu (Emre) olur murtad. (3)
(1) Çünkü onun gözlerine göründüm.
(2) Yandım.
(3) “Mürted” kelimesinin halk ağzındaki şekli.