Oynarken boyun büker,
Eğer görse ah çeker;
İki cihan tutuşur
Dilber görünse eğer.
Derhal kopar velvele,
Böylece gelir dile;
Gören teslim ediyor
Canını azraile.
Yol buluyor oradan,
Kucaklıyor Yaradan;
Kim ki yüzünü gördü
Derhal çıkar aradan.
Yokluk eder tecelli,
Bir söz söylemez dili;
“Şahmaran”ı görenin
Gözünde vardır beli (1)
Bazı olur Şahmaran,
Bazı olur Süleyman;
Aradan çıkanlara
Kucak açıyor Rahman.
Varan, oluyor aşı,
Feda ediyor başı;
(Emre) onların olsun
Yok olanın yoldaşı.
(1) Bel = işaret, alâmet, iz. 1.7.1945