Oturduğu saray, ne kadar yokuş…
Her dillerden bilir, görülmemiş kuş;
Ele geçirmeğe, çok uğraşanlar,
(Ben tutayım) derken, kendi tutulmuş.
Eğlendiği kafes: insan vücûdu; (1)
Çeşitli görünür, halkın Mâbûdu;
Âmiri, me’mûru, yine kendisi;
Kendikendisini, kendisi kodu.
Kime göründüyse, hayrân eylemiş,
Yakasını yırtıp, üryân eylemiş;
Karşı karşı durup, el uzatanı,
Gözler bıçağıyle, kurbân eylemiş.
Altı tarafına, yaptırmıştır sed,
Kerpici, duvarı, insandan cesed;
Âlem hücûm eder, göreyim deyi, (2)
Canı unutana, o olur kısmet.
Sayıya gelmiyor, yolunda ölen,
Ateşe atılır, yüzüne gülen;
Çok zamandanberi, hiç görülmemiş,
Gözlerini görüp, kendine gelen.
Aşka tutulanın, kanını içer,
Mekânı bellisiz, her yere göçer;
(Emre)nin aklına, ne vakıt gelse,
Pervâneler gibi, canından geçer.
Zapteden: Sevinç Akgül
Saat:13.15
(1) Eğlendiği = Durduğu, bulunduğu.
(2) Deyi = Diye. 25.3.1955