O ateşte yanmak hoştur,
Ondan gayri her hâl boştur;
Âşıkın ondan dileği:
Daim arkasına koştur.
Onun hâline uyayım,
Gaflet gömleğin soyayım;
Kulağımdan mühürü aç,
Gizli sözünü duyayım.
Onun aşkına yanayım,
Yanayım ben orda daim;
Kim ki o aşka yanarsa
Bu hâl onu eder kaim.
Kim ki bu sırlara âgâh,
Onun hâli daim essah… (1)
Sırrı bilen, “ben!” diyemez,
(Emre) demez, hâşâ lillâh.
(1) Essah = esah = en doğru, hakikî. 18.7.1944