Kahve koysalar fincana,
Burada verseler bana,
Ölüleri canı için
Ben içerim kana kana.
İçer, gelirim iştaha,
Dua eylerim Allaha.
Ölmüşlerinin canına,
İçer, okurum fâtiha.
Bütün ruhlarına geçer,
Kim ki bu kahveden içer;
Sıra bizlere de gelir,
Bu dünyadan, konar, göçer.
Bilen, bu dünyayı nider…
Bir Mâşûka bulur, över;
Bu dünya bir güvercinlik,
Yuva yapar, konar, göçer.
Bilenler, eylemez minnet,
Ölenlerden alır ibret;
isyan edip âsi olma,
O “Güzel”e olun (1) hasret.
Dünyayı çıkar aklından,
Sevme, sana olur zindan,
Emir almış, çeviriyor,
Teslim edilmiştir, Şeytan. (2)
Çoğu tutulmuş tuzağa,
Benim! demiştir bu bağa;
(Emre) gönül verir mi hiç
Dünya denilen alçağa…
(1) Olunğ = olursun.
(2) Bu dünya, Şeytana teslim edilmiştir; Şeytan, Allahtan emir aldığı için, dünyayı istediği gibi çevirmekte, idare etmektedir. 23.7.1945