Hiç bu deblek kırılır mı?
Ortasından yarılır mı?
Yüzü nurlanmış Dilberin
Yok olmadan varılır mı?
Var olmadan yokluk gerek
Aşka sarıl, çekme emek;
Yol bu yokluktan geçiyor
Böyle takdir etmiş felek.
Âşıklara varlık yasak
Sen bir kere yok ol da bak;
Fakat bu yol gayet zordur
Tenezzül et, sen bas ayak.
Böyle yürür Hakka giden
İlim bilmez, aşktan öğren;
Eğer var olmak istersen
Sakın deme kendine: “ben!”.
Kendi nefsine kanarsın
Pişman ilinde yanarsın;
Bu (Emre) bir ocak yakmış
Burada yananlar varsın.
14.5.1945