Hiç ağzından gitmez tad,
Çün ordan alır murad;
Sevgiden yaralandı,
Durmadan eder feryad.
Teslim etmez âşıka,
Yeter ki olsun şaka;
Emin olmak istersen
Sen teslim ol Mâşûk’a.
Yeter ki eyle razı,
Oradan al Murazı;
Hurufsuz, vasıtasız
Sana okunur yazı.
Yokluktan oku ilim,
Fakat de: ben değilim!
Zahir ilim okuyan,
Riyadan olmaz sâlim.
Bizlerden gitse riya,
Görürüz doya doya,
Riyayı terk edenler
Hep oldular evliya.
Aç gözünü, onu gör,
Seni Hakka götürür;
O gönüle girenler
Orada biter, büyür.
Âşık orada yata,
El sunmasın hayata;
Dünyayı terk edeni
Dostu eder ihâta.
Yüzünü ona çevir,
Kapısını aç da gir;
Derya olmak istiyen,
(Emre), su gibi erir.
15.5.1945