Hayran oldum kollarına,
Tepik vurmuştur ârına;
Âşık olduğu Yâr için
Hiç bakmıyor bu vârına.
Yanınca, canından geçmiş,
Bu dünyadan aşkı seçmiş;
Sarhoş olmuş, ayılmıyor:
Bâdeyi “Mahmur” dan içmiş.
Yâr, daim duruyor mahmur,
Sarhoşluğu etmiş zuhur.
Yâr elinden bâde içen
Olur “bednam” ile meşhur.
Biliriz, çok taş atarlar,
Bizlere hiç etmez zarar
Ne yapalım, biz duymayız,
Bizde o Dostun aşkı var.
Nidelim, yürek yanıyor,
Yanıyor, hem dayanıyor;
Hâlimizi bilmiyenler,
Lâyık değil, usanıyor.
Onlarda yoktur hiç insaf,
Arkamızdan ederler lâf;
Bu ateşe dayanmadı,
Küle kesmiştir “kûhi kaf”.
Bizler dayanırız, şükür,
İsterse taş atsın münkir;
Süleymandan alınmıştır,
(Emre)ye verildi mühür.
12.2.1945