Gözümün önüne, döküldü elvân
Parlak görünüyor, halbuki bir kan;
Beni çağırırsan, burada kalır,
Rengi unutarak, gelirim üryan.
Aman haşreyleme, başka renk ile,
Sevdiğim hâl ile, hem de cenk ile;
Bilirim düşmandır, senden başkası,
İkilik bir şirktir, sana denk eyle.
Sen varlık bırakma, benim gönlümde,
Bir çeşit açılan, solmaz gülümde;
(Kab-i selîm getir!), dedin, işittim,
Sonu bilinmedik olan ölümde.
Gözlerimi açtın, seyrân ettirdin,
Yüzünü gösterdin, hayrân ettirdin;
Devâsız dertlere, düşürdün beni,
Yine derdi bana, dermân ettirdin.
Bulunmaz devletmiş, ağrıyla acı,
İyi olmamakmış, onun ilâcı;
Dışından, görünür: en büyük azâp,
Bütün âşıkların, başının tâcı.
Sana ulaşanlar, böyle, derd ile;
Bu derd iniltisi, düşürdü dile;
(Emre)nin kulağı; işitti emri:
Şifâyı isteme, bu derdi dile!
Zapteden: Vasfiye Değirmenci
Saat:11.00
14.1.1955