Gözümü açtım ki, Güzel Yâr ağlar,
Onun için kalbim, durmaz zâr ağlar;
Bu hasret ateşi, gelip de değse,
Taşlar ile toprak, her diyâr ağlar.
Onu seyrân eden, cümle göz ağlar,
Yüzleri gülerse, içten öz ağlar;
Hatıra gelirse, tutulur diller,
Kendini konuşan, bütün söz ağlar.
Bir damlası düşse, gözlerin yaşı,
Ateşlere düşer, toprağı, taşı;
Deryâya dökülen, ırmağı ağlar,
Denizler doldurur, âşık gözyaşı.
Bilmem nasıl eder, âşık tahammül.
Bütün dünyâ, etmez, o hâli kabûl;
Bu yanan ateşler, gözükse göze…
(Emre)! siper eyle, bozulur usûl.
Zapteden : Galip Mansuroğlu
Saat:8.50
4.4.1955