Görenler seni, yanmış,
Bir uykudan uyanmış;
O tatlı bakışına
Nûrun ile boyanmış.
Ne ölür, ne de solar,
Gözüyle cihan sular;
Soyunsa gömleğinden,
İki cihâna dolar.
Görene ölüm yoktur,
Hiç olmaz ehli kubûr;
Gafletten uyanmıyan,
Bakar ya, gözden mâzûr.
Görünmez (Gönül Evi),
Edilmezse tedâvî;
Bu (Emre)yi yakıyor
Muhabbetin alevi.
Zapteden : Fuzûle Emre
Saat:18.00
12.8.1954