Giremez beldemize,
Canı vermezse bize;
Görülmeyiz o göze,
Zerrece olsa güman.
Etmeli bizi kabul,
Gönlünde açmalı gül;
Etmek lâzım tenezzül,
Etmeliyiz biz ihsan.
Hâli olmalı tamam,
Böylecedir bu nizam;
Görülmeli bu âlem,
Kalmamalı hiç noksan.
Durmak lâzımdır karşı,
Feda etmeli başı,
Tatmalıdır bu aşı,
Değişilmelidir can.
Ölüp olmalı diri,
Unutmalı tedbiri,
Durmamalı hiç geri,
Anlar, bu zevka dalan.
Düşmek lâzım bu zevka,
Bu yüze baka baka,
Yakın olmalı Hakka,
Kabul etmeli Rahman.
Fakat bu haller acı…
Bulmalı bu ağacı;
(Emre), bu hâl muhtacı,
Evvelden oldu hazan.
3.2.1948