Ey Yaradan! ey Yaradan!
Ölür müyüm bu yaradan?
Bu Cânândan seni buldum,
Görmez oldum hiçbir nâdan.
Sana, yolum dayanıyor,
Bütün âzâm uyanıyor;
Ayrılırsam bir dakîka,
Kalbim ateşte yanıyor.
Derdim, derde dermân oldu,
Bütün küfür îmân oldu;
Nere gitti eski bilgim?
Secdegâhım (İnsan) oldu.
Bilmem acep ne yaparım?
Aşkın yoluna saparım;
Benim kıblem Mâşûkumdur,
Onun yüzüne taparım.
İsteyenler, desin; (dinsiz!)
Ne eyleyim, kaldım kinsiz;
Taşlayandan zevk alırım,
Şeytanım yok, hem de cinsiz.
İçimden eylemez iğvâ,
Kimse ile etmem dâvâ;
Ağızlardan çıkan her söz,
Ancak bir yel ile hava.
Şükür, kulağım hâlîdir,
Halkeyleyenin malıdır;
(Emre)! taşa sabreylemek,
Her âşıkların hâlidir,
Zapteden: Rûşen Mirici. Evci Köyü.
Saat:9.20
29.4.1956