Dönmek lâzım her yana,
Baka baka “İnsan”a;
Bu aşk nasibolur mu,
Şükür eyle, her cana…
Ezelden böyle derdi, (1)
Aşkını bize verdi;
Bu aşk bize gelince
Tatlı can Dosta erdi.
O Dosttan olmaz ayrı…
Biz zevk eyleriz gayri, (2)
Bu aşk gelip sarınca
Kabul eyledi Tanrı.
Senden başka istemem,
Sırrı ağyara demem;
Bana gam gıda oldu,
(Menn ü Selvâ) yı yemem.
Aşktan alırız gıda,
Nasibeyledi Hudâ;
Seni böyle görünce,
Arzu kalmaz dünyada.
Bu aşk bize ne eder…
Gelenler geri gider…
Bir gönülde ekilse,
Meyva vermez mi bider? (3)
Gönüle ekildik biz,
Aşktır bizlerden filiz…
(Emre) bir damla iken,
Birikti, (4) oldu deniz.
(1) Der idi, söylerdi.
(2) Gayri = artık, bundan sonra.
(3) Bider = tohum.
(4) Birikmek = birleşmek. 6.7.1944