Acebâ ne olduk biz?
Karıştık, olduk deniz;
Gördükçe depreniyor,
Kalbimizde, derdimiz.
Yakıyor Hayrânımız,
Dayanıyor canımız;
Dünyâya dağılıyor
Ateşli hicrânımız.
Dolanarak ateşler, (1)
Kireç olur her taşlar;
Ulâlara yetişir
Kıvılcım alan başlar.
Bakar iki cihâna,
Kokusu değer cana;
Bu sallanan çocuğun
Gözü, benzer mercana.
Hâtemdir Süleymâna,
Lisan verir her cana;
Yaratılan mahlûkat,
Hizmet eder insana.
Konuşur içten içe,
Fakat çıkarır hiçe;
(Emre) vardı, ulaştı,
Dünyâdan kona göçe.
Zapteden: Müncibe Görgün.
Namrun, Saat:12.00
(1) Her tarafı gezip dolaşarak, oradakilerin kalbini ateşler. 21.7.1960