Ninni kuzum, ninni, ninni!
Nasıl uyutayım seni…
Gözüyün melûl bakışı,
Bir ateşe koydu beni.
Gözlerinden çıkan ışık,
Bu cihânı etti ayık;
Uyku kalmadı canımda,
Oldum yanmaya alışık.
Bilmiyorum sevdâ mıdır?
Bir denizde ada mıdır?
Sana bu câzip ceryânı
Halkeyleyen, Hudâ mıdır?
Bakan gözüm dayanmıyor,
Mahmûr-oldu, uyanmıyor;
Yanıyorum susuz gibi,
Seyreylemeye kanmıyor.
Kirpiklerin çiçek midir?
Bal besleyen petek midir?
Bütün beşer bakar sana,
Gülüşlerin melek midir?
Esîriyiz sen Dilberin,
Âşık olan, olmaz serin;
Gören seni, esîr-olmuş,
Bilmem var mıdır haberin?
Dön yüzünü, eyle ihsân;
Sana baksın bütün insan;
Konuşursun bakışınla,
Burada dönemez lisan.
Sır saklayan arı mısın?
Âşıkların kârı mısın?
(Emre) sende fânî oldu,
(Yok Eli)nin vârı mısın?
Zapteden: M. Görgün, Ö. Altınören, N. Özsevenler.
Namrun, Saat:1.30
17.7.1960