Yârab, bu ne derttir, derman bulunmaz,
Kurtulmak için de, zaman bulunmaz;
(Dirilik Suyu)nu, içerler burdan,
Bu kapıdan gayri, ihsan bulunmaz.
Tenezzül et gönül, iyice dilen,
Ölse de, ayrılmaz, bu sırrı bilen;
Ebedî hayâta, kavuşur burda,
Bir dahî ölür mü, ölmeden ölen?
Burda dağıtılır, ebedî hayat,
Dörtbin nebî gelse, biçemez kıymat;
Bu kapı açıktır, kapalı değil,
Gelip geri giden, oluyor murtad.
Akıl! sen uyan da, burada sığın,
Uzakta değildir, gaayetle yakın;
Nice âyet, hadîs, üryân-olmuştur,
Âmâ! (ben!) demekten, işit de sakın.
Gözlerini aç, bak, duruyor üryân,
Mevlânın sözüdür, gel, eyle îman;
Eşilmiş eşikte, bekliyor (Emre),
Bir dahî ayrılmaz, olmuştur hayrân.
Zapteden: M. Görgün, Özcan Altınören.
Namrun, 8,7.1960 Saat:20.00