Ölür müyüm bu dertten?
Neden kurtulmadım ben?
Bilmem nasıl dayandı
Bitmez ateşe, beden?
Dâim yanmayı ister,
Aç da yüzünü göster;
Söndürmez deniz suyu,
Her taraftan akar ter.
Bilinmez esrâr mıdır?
İnkâr mı, ikrâr mıdır?
İftihâr-ederim ben:
Tutuşturan, Yâr mıdır?
Gam gider, hicran gelir,
Bu hâller her ân gelir;
Ben bu dertten ölürsem,
Yerine bin can gelir.
Çektiğim elem, benim,
Bilirim, âlem ben’im;
Îlân-oldum her yana,
Neşreden kalem, benim.
İşitip duyan ben’im!
Her göze ayân ben’im;
Bir cehennem ateşi;
İçine gir, yan; ben’im!
Târîf-eyleyemez söz,
Görse, tanıyamaz göz;
Şâd ü hurrem ol (Emre)!
Bir can buldun, ölümsüz.
Kaldın ebedî diri,
Hazmeyledin rehberi;
Acep kimler alıyor
Bu esrârdan haberi?
Zapteden: Müncibe Görgün, Naciye Özhatay.
Namrun, Saat: 21.00
17.6.1960