Kendisi görünmez, her yerde mevcut,
Cism-i lâtîf amma, tâbi’ her vücut;
Bütün kuvvet, kudret, eyliyor sücûd,
Görünüp gezene, sultandır bu aşk.
Himmet eylemezse, olmaz hareket,
Kimselerden değil, Ondandır himmet;
İstediklerine, ediyor rahmet,
Boynunu eğene, vatandır bu aşk.
Onun ile birdir, Arş ile Âlâ,
Öyle emreylemiş, Hazreti Mevlâ;
Bütün ağızlardan, eder essalâ!
Sayısız gönülde yatandır bu aşk.
İster ise beler, bizleri, nûra,
Ateşini yakmış, her canlı Tûra;
Birçoğunu saçmış, nice diyara…
Kürsî-i Rahmânı, tutandır bu aşk.
Âh eyleyen gönlü, eder velvele,
Kudretini verir, söyleten dile;
Her kuvvet kendinin, tutulmaz ele,
Mevlâ yolcusuna, imkândır bu aşk.
Onun için (Emre), olmuştur kurban,
Kalbinden, gözünden akıtıyor kan;
Gizlenmek isterken, oluyor üryan;
Nûh’un gemisine, tûfandır bu aşk.
Zapteden: F. Tezcan.
Saat:21.25
1.6.1960