Çok zahmet çekmiştir Lût,
Sözü kulağında tut;
Onun bedduasını
Kabul eyledi Mâbud.
Mûsâ çekmiştir neler…
Uyarlardı, bilseler…
Peygambere uyanı
O Dilber gayet sever.
Muhammed etti ikmâl,
Bu hallerden ibret al;
(Emre) bu kadar bilir:
Girdiğin gönülde kal.
Kendisi oldu ibret,
Girdi de aldı himmet;
Kolay kolay olmadı,
Hâlâ çekiyor çok dert.
Bu işler olmaz kolay,
Gönülde doğmalı ay;
Anca (1) yüzgeç (2) boğulmaz,
Büyük derya, değil çay.
Emek çek de ol yüzgeç,
Geçit derin, bil de geç;
Canlıları boğuyor,
(Emre), bildin, candan geç.
(1) Ancak.
(2) Yüzücü. 4.6.1945