Can aldı, verdi tekrar.
İhsan eyledi Gaffar;
Neyleyim, hiç tutmuyor
Benim hallerim karar.
Bazı, bulurum kuvvet,
Bazı, alırım himmet;
Benden arzu doğarsa,
Dilber ediyor hiddet.
Bazısı der: Muhammed,
Ondan görürler izzet;
Bir noktaya cem’ olmuş,
Anca (1) denir: muhabbet.
Bu kadar oldu mümkün,
Âşık göz, alır izin;
(Emre) yanıp bakınca,
Aklında kalmadı din.
(1) Ancak. 14.2.1948