Çağırırım Dilberi
Bu gönülden içeri;
Uzaktan seyir eder,
Neyleyim gelmez beri.
Seyreder yavaş yavaş,
Yüreciği olmuş taş;
Yüzüme güler amma
İçinden eder savaş.
Merhametsizmiş meğer…
Ben yanarım, oh çeker;
Ben bu aşka yanarsam,
Acım kendine değer,
Halime olsa âgâh,
Benim ile eder âh;
Yaralarım teperse,
Yine o olur cerrah.
Bakışı olur fitil, (2)
Şifa eyliyemez el; (3)
Ağrısı durmak için
Gelir bana döker dil.
Sözü yarama şifa,
Nideyim yoktur vefa;
(Emre), durmaz yanıyor.
Külü uçuyor “Kaf”a.
(1) Rezillik = reziliz.
(2) Yaralara konan fitil.
(3) Yabancı, başkası. 6.2.1945