Bu gönlün makaamı, yüceden yüce,
Orada yok olur akıl, görünce;
Taşlardan katıdır, demirden sağlam,
Dokunsan kırılır, gaayetle ince.
Gözüne bakana, (Gönül)dür ayna,
Hükmeyleyen Odur, dâim her yana;
Bütün yaratılan, ordan geliyor,
Her makam kendinin; âşık, insana.
Bilmeyen, zanneder, topacık bir et,
Ondan taksîm olur, en büyük devlet;
Bâzı, güzellikler saçar âleme,
Bâzısından çıkar, ahlâkî illet.
Bâzısına dolmuş………………………….
…………………………………………………..
…………………………………………………..
…………………………………………………..
Zapteden: ?
Saat: ?
21.4.1956