Bu aşk nice evi, harâbediyor…
Birçok güler yüzü, türâb ediyor;
Yüzünü açıp da, gösterir sırrı,
Serveti sâmânı, serâb ediyor.
Yönünü döneni, zillet ediyor,
Bütün âlemlere, ibret ediyor;
Kıvılcımı atıp, kimi yakarsa,
İçini, dışını, devlet ediyor.
(Cibrîl-i Emîn)e yoldaş ediyor,
Yetmişbin âleme, bir baş ediyor;
Saatı, senesi, günü bellisiz,
Acelesi yoktur, yavaş ediyor.
Karanlık geceyi, berrak ediyor,
Açılmış güllere, yaprak ediyor;
Çeşit çeşit koku saçıp dururken,
Yerlere döküp de, toprak ediyor.
Âlim-i dânâyken, dilsiz ediyor,
Takvâ yürür iken, dinsiz ediyor;
Kime dokunursa, bükülür boynu,
Gurûrunu alıp, kinsiz ediyor.
Bu (Emre)yi yakıp, cansız ediyor,
Gözlerine bakıp, kansız ediyor;
Îmân-ile dîni, Kendi olunca,
Şüphesini alıp, zansız ediyor.
Zapteden: Vasfiye Değirmenci
Saat: 8.45
30.11.1959