Bu aşk ediyor cebir,
Yandım, yüzünü çevir…
Âşıkı öldürmeğe
Allahtan almış emir.
Elinde tutar ferman,
Vurmak ister her zaman;
Neylesin, vâdeylemiş,
Gönül, olacak kurban.
Vurmağa eder cebir,
Yaradan! merhamet ver;
Kuzuya kıyılır mı…
Yüreği olmuş demir.
İster yürekler dele…
Fırsatı almış ele;
Dünyayı yıkmak için
O ediyor zelzele.
Bir yerde olsa kâmil,
O beldede açar gül;
Onun hatırı için
Yıkılmak olmaz kabil.
Lisanında beli var (1)
Yıkılmaz, daim tutar;
İki cihan yıkılsa,
Göziyle tamir yapar.
Gir o beldeye, kurtul,
Gafletten uyan da bul;
Bu sözler sana (Emre),
Sen o beldede yok ol.
(1) Bel = işaret, alâmet. 1.4.1945