Bu aşk bir (Deryâ-yı Vahdet),
Damlaları boğar, âdet;
Kurtulamaz ona düşen,
Orda biter her ibâdet.
Bir görünür eden dâvet,
Kalmaz bu dünyâda kesret;
(Rabbül’âlemin) demiştir
Onun için, dinle, Ahmed.
Odur iki cihan günü,
Onun için döndük yönü;
Mahşer bekler bütün millet,
Bulduk, ederiz düğünü.
Şimdi bizde (Bâtın), (Zâhir),
Kalblerimiz oldu tâhir;
Gözümüzün önündedir,
Görünüyor (Evvel), (Âhir).
Her hâlleri gördük kemâl,
Bizim ile oldu visâl;
Uzak , yakın bir olmuştur,
(Emre)! seyreyle, ibret al.
Zapteden: Y. İşgör, İsmail, Ferit ve Behîre Muallâ, Mehmet Özhatay.
Saat: 22.10 – 22.15
18.12.1959