Boynum büküktür, Allahım, mahzundur gönül.
Yüreğim yanar, Allahım, meftundur gönül;
Sana tutuldum, Allahım, bilmem hayâtı,
Yürüdüm, geldim, Allahım, yorgundur gönül.
Tâkatım bitti, Allahım, beni kucakla,
İhtiyâcım var, Allahım, kuvvetli kola;
Kapına geldim, Allahım, yüz sürerim ben,
Merhamet eyle Allahım, ben gibi kula.
Yüzünü göster, Allahım, eyleyim tavâf,
Var ise suçum, Allahım, aman eyle af;
Umarım senden, Allahım, gayriden değil,
İncitir isem, Allahım, sen eyle insaf.
Nere gideyim, Allahım, kapın var iken…
Her yere baksam, Allahım, sensin görüken;
Sâhibim sensin, Allahım, sendedir Cemâl,
Açan gülümsün, Allahım, değilsin diken.
Ben yanıyorum, Allahım, sen eyleme red,
(Emre) kulunu, Allahım, hem dahî ibret,
Çekiyor hicran, Allahım, meşakkat ile,
Gel! dedin, duydu, Allahım, istemez hasret.
Senin yüzündür, Allahım, her yerde kıblem,
Sensin vuslatım, Allahım, kalmadı elem;
Âşikâr söyler, Allahım, tahammülü yok,
Çektiği derdi, Allahım, yazamaz kalem.
Zapteden: Fuzûle Emre
Saat:10.30
20.2.1955