Bir günüm bir günü, nidem, tutmuyor,
(Yâr)i gördü gözüm, hiç unutmuyor;
Aklımı başımdan, eyledi ihraç,
Ağzım, aldığını, bilip yutmuyor.
Bilmem nerededir, gözümle gönlüm?
Açmış kucağını, çağırır ölüm;
Azrâil denilen, dost oldu bana,
Ben zerre değilim, (Muhît)im, (Küll)üm.
Göze görünürüm, değilim beden,
İkrâr eyliyemez, kimse, görmeden;
Her dâim bâkîdir, benim dimâğım,
Ben ne gelenimdir ve ne de giden.
(Gizli Defîne)yi, buldum (zillet)ten,
(Tenezzül) ederek, hem de (minnet)ten;
Kapağı kendidir, cevheri kendi,
Perdesi yırtılır, türlü (illet)ten.
Onu seyreyliyen, hiç kalır mı ham…
Bilinmedik yerden, verilir ilham;
(Emre)! siper eyle, hiç bozulmasın,
Berâber yapılan o kaanun, nizam.
Zapteden: Ekrem Özhatay
Saat:6.35
3.7.1954