Bir aynasın, bakan sensin,
Gördüğünden korkan sensin;
Cehl oduna meyyâl olup
Sen kendini yakan, sensin.
Cennet sensin, nîrân sensin, (1)
Âdem sensin, Şeytan sensin;
Ben! diyeni öldürürsen,
Rahmeyliyen Rahman sensin.
Bu dünyâda senden başka
Benziyen yok (Güzel Hak)ka;
Gözlerindir: (Nûn vel-Kalem),
Kulakların: dolu hokka.
Her sırları sensin yazan,
Anlamayıp tekrar bozan;
O Cennette Âdem ile,
Havvâ olup sensin azan.
Senliğindir sana tuzak,
Uçmak, tamu: değil uzak;
Sözlerime inanmazsan,
Karşındaki (Nokta)ya bak.
Herşey gölge, sensin asıl,
Cehli bırak, sensin kâmil;
Gelip geçen peygamberden
Seni öğer, söyleyen Dil.
Sensin âşık, sensin hicap,
Sensin sefâ, sensin azap;
Eğer (Emre)! anladıysan,
Senden sana bütün Hitap.
Zapteden: Vasfiye Değirmenci
Saat:12.20
(1) Nîrân = Cehennem. 25.5.1954