Bilir miyim yüzünü görmesini…
Elim ile çekeyim sürmesini,
Aklıma gelince ben Kerem oldum,
Aşkım ile çözeyim düğmesini.
Âşık olup göreyim yanağını,
Doya doya seyretsem göz ağını…
Aşkını ver, ceryanına tutulam,
Seyredip de tutayım duvağını.
Açsa, görsem, Yâr’ın inci dişini,
O güzelim şen olup gülüşünü…
Hasret olunca görürüm Dilberi,
Can içinde seyrederim düşünü.
Gece gündüz ben çekerim yasını,
Yas çekersem siler gönül pasını;
Elim ile tutayım ben Cânân’a
Kendi görsün yüzünün aynasını.
Seyrederek yapsın Yârım süsünü,
Gelsin, biz edelim burda düğünü
Bu ömrümüz geçmektedir günbegün.
Biz aşk ile geçirelim bu günü.
Bir daha geçer mi bu günler ele…
Geçirelim tatlı günleri bile (1)
Kur’anında söylemiştir Muhammed:
“Hak âşıkı diridir”, nasıl öle… (2)
Kur’anda söyledi âşıka, Allah,
Bu sözü duyanlar olmaz mı ferah.
Esrarımızı bilmiyen yas çeker.
Şen olur bu sözü duyanlar billâh.
Bu bir esrardurur, (3) duymazlar neden,
Biz ruh olduk, bizi görürler beden;
Siz dinleyin, âşıkları söyletir:
Bu kelâmlar söyleniyor (Emre)den.
(1) Bile = beraber.
(2) Nasıl ölsün…
(3) Esrardurur = esrardır. 11.2.1945