Ben hayranım Dilbere,
Seyredeyim bir kere,
Canı teslim edeyim
Gözünü göre göre.
Gözünü görsem eğer,
Bakar, canımı çeker;
Dostum ele (1) gül atar,
Hep gelip bana değer.
Atıyor sevdiğinden,
Aslâ geçer mi benden…
Razıyım batar ise (2)
O gülden gelen diken.
Açılmıştır gül, taze,
O Dost gönderir bize,
Gülü getirmek için
Yâr arar geze geze.
Kim o gülü kokular,
Durmaz daima arar;
O gül hatıra gelse,
Hiç gelir mi uykular…
Hiç istemez uykuyu,
Herkes dese de; uyu!
Onun için akıtır,
(Emre), gözünden suyu.
(1) El = başkası, başkasına.
(2) Batar ise = batsa da. Adana halk ağzında böyle kullanılmaktadır. 26.1.1945