Bakıyor kara gözler,
Buna dayanmaz yüzler;
Dikilmiş (Bir Nokta)ya,
Acebâ kimi gözler?
Bu nasıl câzip nazar…
Bilmiyen, sanır: azar;
Her kirpiği bir (Kalem),
Aşk ile sevdâ yazar.
Kurtulamaz tutulan,
Kendini eder kurban;
Yollarında dökülmüş,
Hesâba gelmedik kan…
Gören, O’na olur kul,
Sevenler, olur makbûl;
(Emre)! anladı isen,
Yürü, aşkına tutul.
Zapteden: N. Kayalıyük
Saat:9.40
1.12.1957