Ayak altında toprağım,
Yerlere düşen yaprağım;
Bilenler ediyor tavâf,
(Hicaz)ı gösteren dağım!
Bana doğrudur Dört İmam,
Kâbe oldu bütün âzâm;
Diri olur tavâf-eden,
İbâdeti olur tamam.
Bendedir Hacerül’esved,
Gözümdedir o Muhammed;
Kalbimdir (Mescid-i Ahfâ),
Secde eden, alır himmet.
Bilir, gelip, dahî giden,
Hacı olur tavâf-eden;
Görünüşüm, Mevlâ ile;
Anlamıyan, sanır beden.
Mûsâ olana, ben, (Tûr)um,
Her peygambere zuhûrum;
Bütün eflâk dolu benle,
Görüp de gösteren nûrum!
Mekânımdır gözler şâhı,
Bilenler bulur Allahı;
Nice âşık benim için
Ağlayıp da eder âhı.
Onun için yanar (Emre),
Toprak oldu göre göre;
Varıp aslını bulunca,
Vücûdunu attı yere.
Tepelesin bütün ayak,
Kabûl etti çünkü toprak;
Kendikendinden geçince,
Emânetini aldı Hak.
Zapteden: Müctebâ İlbuldu, M. Özhatay, İsmail Genç, Kemâl Gökçe, Feyzullah Mumkaya.
Saat: 22.45
Not : Teype de alınmıştır.
8.12.1959