Aşk duysa çeker azap,
Onlara açılmaz nikap;
Bu akılla uğraşanda
Mümkün değil bitmez hesap.
(Emre), sen Hak aşkına düş,
Üryan ol da durma, görüş;
Bu “aşk” tandır müşahede,
Kolayca yorulmaz bu düş.
Lezzetini alır tadan,
Takdir eyledi Yaradan;
Aşkın esrarını var, sor
Sen Mecnun ile Leylâdan.
Biraz da seyretti Ferhad,
Yoruldu etmedi rahat,
Şirin sesini duyunca
Dağı deldi o yedi kat.
Aşkın hâli gayet derin,
Zordur vaslı o Dilberin;
(Emre) bu aşka düşünce
Badesini sundu Şîrîn,
Hâlini gör bu mahmurun,
Yüreğini eylemiş hûn…
(Emre), Yunus ile taşır
O Tapduk iline odun.
1.5.1945