Ah bu aşkın elinden,
Boğulmuş arz yelinden… (1)
Benim Yârım görünür,
Dilberimin ilinden.
Gönül versem sarılır,
Ateş olsam varılır;
Bu hâle boyanınca
Bakarsam arş yarılır.
Beni görmez kimseler,
Yanarlar hep, bilseler…
Cihan hep âşık olur
Bu ateşe girseler.
Yine yaktın sen Dilber!
Yanınca verdin haber;
Kim bu ateşe yanar,
Senin ile beraber.
Tarifi kabil değil,
Tarif etse cümle dil…
Bu hâl, aşktan geliyor,
Bilin ki benim değil.
Benim varlığım adem,
Ben aşka bastım kadem;
Bu cihana hükmeden,
Aşka yanmış bir âdem.
Bu hâl herkeslerde var,
Yan ki bilinsin esrar;
(Emre), sen seni bırak.
Daima aşka yalvar.
(1) Dünya bu aşk rüzgârıyla dolmuştur. 12.8.1944