Bize ruhsat versin Allah,
Sizleri edelim ferah;
Hiç kalmasın can sıkısı,
Dünyâ için etmeyin âh.
Derler: (Küllü hâlin yezûl),
Şen duruyor işiten kul;
Her ne kadar benim! dersen,
Kimlere mülk olmuş bu yol?
Her gelenler durmaz göçer,
Başa gelen, hem de geçer;
Ne kadar kuvvetli olsa,
Ecel şerbetini içer.
Hesâbetmeğe hiç değmez,
Görmek için, gönüller gez;
Seni merak ettirenin,
Anla da var, başını ez.
Yönü, Yaradana çevir,
Emâneti diriyken ver;
Elindeki: zehir suyu;
İçme sen, toprağa devir.
Bir varlığa verme kıymat,
Tuttu isen, yerlere at;
(Emre) geçince bunlardan,
Verildi ebedî hayat.
Zapteden: Ekrem Özhatay, Selim Akgül.
Saat:10.30
28.2.1954